ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ

Όλοι εμείς οι εκπαιδευτικοί που διδάσκουμε στα Τμήματα Ελληνικής Γλώσσας του Châtenay-Malabry εκφράζουμε την αντίθεσή μας στη φημολογούμενη πρόθεση του ΥΠΕΠΘ να ανακαλέσει το 50% των αποσπασμένων εκπαιδευτικών.

Πιστεύουμε πως πρόκειται για μια βιαστική απόφαση, κάτω από το βάρος των ιδιαίτερα σκληρών οικονομικών μέτρων, χωρίς ποιοτικά, παιδαγωγικά και κοινωνικά κριτήρια, η οποία υποβαθμίζει όχι μόνο τους αποσπασμένους εκπαιδευτικούς, αλλά και την ποιότητα της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης στο εξωτερικό.

Οι Έλληνες του εξωτερικού διψούν για τη διδασκαλία της γλώσσας, της ιστορίας μας, τη μετάδοση των αξιών και των ιδανικών του πολιτισμού μας. Θεωρούμε ότι το Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων οφείλει να υποστηρίξει και να προβάλλει την ελληνική γλώσσα στο εξωτερικό, να δώσει τη δυνατότητα σε κάθε ελληνόπουλο να μάθει ελληνικά.

Αισθανόμαστε ότι δεν έχει γίνει πραγματική καταγραφή των αναγκών της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης ούτε σωστή διαχείριση και αξιοποίηση του εκπαιδευτικού δυναμικού που εργάζεται γι’αυτήν. Διαφωνούμε με τη φημολογούμενη ανάκληση των εκπαιδευτικών που έχουν υπηρετήσει μια τριετία, γιατί με αυτό τον τρόπο δεν αξιοποιούνται η εμπειρία και η γνώση που έχει αποκτηθεί, ακριβώς τη στιγμή που μπορούν να αποδειχθούν ωφέλιμες και παραγωγικές.

Η διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας ως δεύτερης/ξένης γλώσσας δεν είναι απλή ούτε αυτονόητη υπόθεση. Απαιτεί ειδικές γνώσεις, μεθοδολογία και εμπειρία από τον εκπαιδευτικό. Δεν μπορούμε λοιπόν παρά να αναρωτηθούμε πώς είναι δυνατόν το Υπουργείο Παιδείας να καταργεί όλα τα στάδια της διαδικασίας επιλογής (προϋπηρεσία, εξετάσεις γλωσσομάθειας, μοριοδότηση, κατάσταση επιτυχόντων, σεμινάρια επιμόρφωσης) και να προσπαθεί, όπως φημολογείται,  να καλύψει πραγματικά διδακτικά κενά με ανειδίκευτους, ερασιτέχνες, ωρομίσθιους.  

Επειδή θεωρούμε ότι ο χώρος της παιδείας έχει ανάγκη από επενδύσεις και όχι από περικοπές, πιστεύουμε, ότι, παρά την τραγική οικονομική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει το ελληνικό κράτος, υπάρχουν ακόμα περιθώρια και είναι θέμα πολιτικής βούλησης να μην αφεθεί να βουλιάξει η ελληνική παιδεία, γιατί χωρίς παιδεία δεν μπορούμε να ελπίζουμε σε κανένα μέλλον.

Με εκπαιδευτικούς σε ομηρία, σε οικονομική και κοινωνική εξαθλίωση, δεν μπορεί να υπάρξει παιδεία ούτε καν στοιχειώδης εκπαίδευση.

Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΤΟΥ CHATENAY-MALABRY